در حدود سال ۱۸۹۰ نسل اول آسانسورهای هیدرولیک آبی بودند، یعنی به جای روغن از بخار آب در این سیستم استفاده میشد و بعدها آقای گریوز اوتیس آسانسورهای طنابی (سیم بکسلی) را به جهان معرفی کردند. در سال ۱۹۵۴ یک شرکت آلمانی اولین نسل آسانسور هیدرولیکی- روغنی را ارائه کرد و از مزایای این سیستم می توان به طول عمر مفید قطعات، کنترل و حرکت مکانیکی و عدم زنگ زدگی قطعات به دلیل عدم استفاده از آب و بخار اشاره کرد.
مزایای آسانسور های هیدرولیک:.
- خرابی کمتر و حرکت نرم و بی صدای آسانسور هیدرولیکی نسبت به آسانسور کششی.
- علت بی صدا بودن انواع آسانسور هیدرولیکی به این علت است که موتور فقط در حالت رفت کابین به سمت بالا روشن است و کار می کند و در هنگام پایین آمدن کابین موتور کاملا خاموش است.
- حذف موتورخانه در بالای ساختمان و کاهش هزینه ساخت این اتاق و فشاری که بر سازه ساختمان است کمتر می شود.
- امکان افزایش یک طبقه به آسانسور (پشت بام) مناسب برای ساختمان هایی که روف گاردن یا هر نوع پشت بامی که از آن استفاده می شود.
معایب آسانسور های هیدرولیک:
- محدودیت طول مسیر حرکت
- محدودیت سرعت
- محدودیت تعداد استارت که حداکثر 90 استارت است (در آسانسورهای کششی 180استارت می باشد)
- احتمال نشتی روغن و آلودگی های ناشی از آن، پس بایستی سیستم هیدرولیک در برابر هرگونه نشتی احتمالی حفاظت گردد.
- مصرف انرژی بالا
- مناسب برای اجرا در ساختمان های قدیمی و تاریخی مانند موزه ها و …
- جابجایی بار های فوق سنگین به وسیله این نوع آسانسور
- سهولت و سرعت عمل در عملیات نجات اضطراری.
